چهارمین گوسفند از سمت چپ

-...خب بیا دوباره بریم سراغ تاریخ. سه هزار سال پیش، وقتی که امپراطوری خیلی جوان بود و یک سیستم طبقه بندی خشک و جدی برقرار بود، چندین انقلاب صورت گرفت. جالب ترین اون ها- در رابطه با صحبتی که داریم می کنیم- انقلاب سوم بود که مردم پادشاه رو به قتل رسوندن. انجمنی از اعضای مجلس تشکیل شد و دیگه یک رهبر کل وجود نداشت.

تالابان گفت: اون می تونست یک دوره طلایی باشه. قوانین ملایم تر و منصفانه تری وضع شد. دانشگاه ها به وجود اومدن.

-به راستی که همین طوره. اما در عرض ده سال دوباره شاه دیگری در راس مملکت بود.

تالابان اعتراض کرد: مطمینم که اینطور نیست. پرژاک عنوان سناتور اول رو انتخاب کرد.

-چه اهمیتی داره که چه اسمی روی خودش گذاشت؟ میتونست عنوان چهارمین-گوسفند-از-سمت-چپ را انتخاب کنه. عنوان که اهمیتی نداره. اون قدرت مطلق داشت و مثل یک پادشاه فرمانروایی می کرد. دشمنانش به مرگ محکوم می شدند. فقرا فقیر باقی می ماندند و اغنیا غنی تر می شدند. چیزی که میخوام بگم اینه که آدما نیاز به رهبری دارن. ما مثل گرگ هستیم، مثل گوزن، مثل آهو، مثل عاج داران. همیشه رهبر گله ای وجود داره.


پژواک آوای دوران

دیوید گمل

۸ نظر ۱۵ لایک

رامبید جولیامز


یازده آگوست سه سال پیش، رابین ویلیامز خودش رو حلق آویز کرد. بعد از نزدیک به چهل سال فعالیت کمدی به عنوان بازیگر و استندآپ کمدین، کسی که به عنوان یه کمدین شاد و شادی آفرین شناخته میشد، نقش های عجیب زیادی بازی کرد و کارای دیوانه وارش همه رو متحیر می کرد، به علت افسردگی جون خودش رو گرفت. اگه یه نگاه به فیلموگرافی رابین ویلیامز بندازین، علاوه بر چیزایی مثل علاءالدین و چراغ جادو یا ویل هانتینگ خوب، فیلم های تجاری زیادی میبینین که امتیاز های 6/10 به پایین دریافت کردن. سه بار ازدواج کرد، بار دوم با پرستارِ بچه ی تازه به دنیا اومده ش که ازش حامله بود، و بار سوم تقریبا بلافاصله بعد از طلاق از دومی. نمیدونم تو آمریکا جوِ «مرگ بر رابین» وجود داشته یا نه، ولی میدونم وقتی مرد، ما شوکه شدیم، بهتمون زد، و براش غمگین شدیم چون دوستش داشتیم.


از این طرف ما رامبد جوان رو داریم، کمدین و گستراننده-معادل رسمی «خز کننده» :دی-استندآپ کمدی در ایران، کارگردان و تهیه کننده تنها برنامه تلویزیون که هدفش آشتی دادنِ ملت با خندیدنه. نقش های عجق وجق زیادی تو کارنامه ش داره، کارای دیوانه وارش نظیر سر و ته خوابیدن جلوی دوربین خبرنگارا خیل عظیمی رو منزجر می کنه، عده زیادی معتقدن برنامه ش به شدت مصنوعی و مسخره ست، فیلمای تجاری قابل توجهی بازی کرده و اگه از منظر زندگی شخصی بخوایم بنگریم هم، سه بار ازدواج کرده، بارِ سوم بلافاصله بعد از طلاق از دومی. چنان نفرت عمومی قابل توجهی نسبت به جوان و خندوانه مشاهده میشه، که گویی سی چهل سال پیش زمین های پدربزرگ نیمی از ما رو نصف قیمت خریده، برج ساخته، پولدار شده و بعد شخصا زنگ زده به منزل پدربزرگمون چنان خنده های شیطانی سر داده که وی به رحمت خدا رفته از حرص.


نمیدونم چرا ولی دارم روزی رو میبینم که رامبد جوان به علت افسردگی خودکشی کرده و جماعتی با عذاب وجدان دست به گریبانن که حالا این بنده خدا انقدر هم نیازی نبود موج نفرت به سمتش گسیل شه.


+Patch Adams رو ببینید. اگه از نظر فنی براتون مهمه، امتیازش تو متاکریتیکز 25% هست و در rotten tomatos فکر می کنم 22% گرفته. 

++یعنی جون میدید آدم باهاتون بره بیرون در حالی که مانتوش گیر کرده تو شلوارش. چرا هیچکس به من نمیگه هدرم هنوز بنفشه؟ :|

۳۰ نظر ۱۳ لایک

چهارمی ها!{با صدای آقای قلمچی خوانده شود}

+خودتونو برای بیننده های ما معرفی کنید.

-به نام خدا جولیک هستم یک زخم خورده و پشیمان!

{صدای جمعیت: سلام جولیک!}

+توضیح بدید که چی شد که این طوری شد؟

-بله ما در یه مدرسه نخبه پرور و خفن آموز درس می خوندیم که شعب زیادی در تهران داره و هر ساله دانش آموزای زیادی از اون به موفقیت های علمی و پژوهشی خفنی دست پیدا می کنن و قبولی صد در صد کنکور میده!

+آیا هرگز چک کردید که ته لیست قبولیشون کجا قبول شده؟

-بله بله. نساجی و صنایع نخ!

+ :| ادامه بدید!

-خب ما هم فکر کردیم که چون رتبه مون افتضاح شده...

+چند؟

-هزار و پونصد ریاضی!

+خب :| می فرمودید!

-...هرگز کنکور قبول نمیشیم و جهت نموندن پشت کنکور رفتیم پیش مشاورمون که برامون انتخاب رشته کن!

+آیا میخواستید نساجی بخونید؟

-نه بابا فقط کامپیوتر. اونم فقط نرم یا آی تی.

+آیا مشاور با شما موافق بود؟

-خب نه دیگه. :دی مشاور میگفت علوم کامپیوترم بزن که نمونی پشت کنکور و آمارمون خراب نشه و بمونی پشت کنکور یه سال دیگه از زندگیتم فنا شده و می میری و می ترشی و ننگ جامعه و اینا!

+شما چی کار کردید؟

-مقاومت کردم بزرگوار. گفتم چهار سال درسای چرت نخوندم که برم چهار سال دیگه بازم درسای چرت بخونم. :دی البته رفتم همایش انتخاب رشته شریف و با یکی از فارغ التحصیلاش دوباره این روند رو طی کردم و ایشون گفت علوم کامپیوترم شبیه مهندسیه و بزن.

+شبیهه حالا؟

-نمیدونم والا. ما همکلاسی علوم کامپیوتری هم داشتیم، درساشونم عنوان مشترک با ما زیاد داشت. ولی ریاضی میازی هم دارن دیگه. دوس ندارم.

+ادامه بدید.

-نهایتا مشاورم گفت بنا به اعتبار مدرک دانشگاه ها من برات مرتب می کنم کدوما بهتره و تو خودت رشته هاتو بچین پس.

+با این روش موافقید؟

-والا بستگی به هدف ملت داره. اگه بخوای پز بدی روش خوبیه. :دی وگرنه جو دانشگاه بیشتر مهمه. اگه بخوای اپلای کنی بعد از شریف و تهران و امیرکبیر بقیه به یه چشم دیده میشن عملا. معدلت مهمه و اینکه سابقه پژوهشی خوب داشته باشی. واسه کار هم، بیشتر جوانان گیکی که من دیدم از همون سال اول دوم دانشگاه یا حتی با مدرک فنی حرفه ای کار می کنن چون خفنن. مدرک دانشگاهم ندارن اون موقع. بعدا با سابقه کار و تجربه برنامه نویسی یه دانشجوی دانشگاه آزاد علی آباد سفلی به من صفر کیلومتر بهشتی ارجحیت داره.

مشاور صرفا برا این خوبه که حتما و قطعا قبول شی. وگرنه اگه همه مشاغل رو بلد بود مشاور نمیشد با اون اعصاب خوردیاش. میرفت جامعه شناس میشد مثلا. :دی بازار کار رو هم که نمیدونن. پشت میزشونن همیشه.

+اگه دوباره به عقب برگردید میربد پیش مشاور؟

-نه. ولی اول نقشه پهن می کنم جلوم ببینم بهشتی با مترو بهشتی چقدر فاصله س.-_-

+چرا؟

-خب آخه من اگه حوصله داشتم درسایی که ازشون بدم میادو بخونم رتبه م هزار و پونصد میشد؟ نمیشد که. درس نخوندم من اصن. مشاور آدمو هدایت می کنه که پشت کنکور نمونه به هر قیمتی. ولی مگه اونور کنکور چه خبره که من پشتش نمونم؟ هواری درس دوست نداشتنی ریخته باید چهار پنج سال بخونی. خب مریضم مگه؟ می مونم پشتش نهایتا. 

+سربازی و فشار خانواده چی؟

-سربازیو که نمیدونم. اونایی که معافن شاید براشون راحت تره از این کارای دل گنده طور بکنن. ولی اومدیم و همین فردا شهابسنگ خورد خانواده م مرد و من زنده موندم. بعد من دیگه به امید راضی کردن کی زندگی کنم وسط زندگی ای که انتخابای مهمشو جوری کردم که اون مرحومین راضی شن؟ من تنها وسط زندگی ای که مال خودم نیست. ویش. ببر اونور میکروفونو آقا. ببر حالم بد شد.

۲۰ نظر ۱۷ لایک

جوماخر

و سرانجام گواهینامه اینجانب نیز به سرمنزل مقصود رسید.

افسری که آدرماه ردم کرد، بار آخر دوباره بهم افتاد و خودش قبولم کرد. با فقط یک غلط! تهشم یدونه با خودکار زد کف دستم بابتش:))


تبریکات شما را پذیرا می باشیم. دو نقطه عینک دودی بر چشم خیره به افق های دور.

۲۴ نظر ۱۴ لایک

کومولوس

وقتی یه نفر به من لینک سایت شخصیت شناسی یا کارت روانکاو مجرب مورد علاقه ش یا بات "شبیه کدوم اسطوره هستی" رو میده و ابراز می داره که میتونن زیر و بم شخصیت آدمو بکشن بیرون و هر چی میگن درسته، من برای مدتی طولانی ابری و طوفانی میشم.

من علاقه ای ندارم بدونم شبیه هرمسم یا آتنا، نمیخوام مطلقا در جریان باشم که روم برچسب زودجوش می چسبه یا دقیق و مقرراتی، و برامم مهم نیست یه نفر بتونه تشخیص بده من چرا به قایم شدن تو کمددیواری علاقه دارم. تنها چیزی که این وسط میتونه توجه منو جلب کنه اینه که آیا یه جوری میشه از شر چیزی که الان هستم خلاص شد یا نه.

دانشمندان تا کنون سکوت پیشه کرده ن.

۱۷ نظر ۱۹ لایک
من اینجا خودم نیستم. در واقع هیچ کجای دیگر هم خودم نیستم. من آدم خودخواهی ام که خودش را مثل شکلاتی ترین شیرکاکائوی دنیا نگه داشته برای خود خودش و به هیچکسِ هیچکس هم نمی دهدش. اینجا فقط کمتر دیگرانم، همین. لطفا اگر نگارنده را میشناسید، به رویش نیاورید. چه اینجا، چه هرجا.

+پست های خصوصی واقعا خصوصی اند!
پیشنهاد روزانه
شاهزاده خانومی که نمیخندید 436
دیشب خواستم بخوابم اما مگه تو گذاشتی؟
یه کتاب بنویس بذار کنارش
تخم تردید
بر تو و آن خاطر آسوده سوگند
آبی و امن و روشن
مد
تگ ها
بایگانی
مرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۵ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۱۶ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۶ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
دی ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۲۲ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۲ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۲۵ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۲۵ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۳۲ )
دی ۱۳۹۴ ( ۱۹ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۳ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۱۸ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۲۲ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۲۴ )
دی ۱۳۹۳ ( ۲۹ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
آبان ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
مهر ۱۳۹۳ ( ۲۰ )
شهریور ۱۳۹۳ ( ۲۸ )
مرداد ۱۳۹۳ ( ۲۷ )
تیر ۱۳۹۳ ( ۱۱ )
خرداد ۱۳۹۳ ( ۲۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
فروردين ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۳۷ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۶ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۶ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۹ )
مهر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
شهریور ۱۳۹۲ ( ۱۱ )
مرداد ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
تیر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
خرداد ۱۳۹۲ ( ۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۲ ( ۶ )
فروردين ۱۳۹۲ ( ۳ )
بهمن ۱۳۹۱ ( ۲ )
دی ۱۳۹۱ ( ۱ )
آذر ۱۳۹۱ ( ۱ )
مهر ۱۳۹۱ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۱ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۱ ( ۲ )
خرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۱ ( ۳ )
راه دررو به وبلاگ دوستان
کمک به موسسه محک
رویاهای کنسرو شده
پاموک
نیکولا
سیاهچال
خیالپرداز نادان
قناری معدن
پرسپکتیو
ماری جوانا
کاشیها را خیال من آبی می کند
شاهزاده خانومی که نمی خندید
حبه انگور
گرگِ بیابان
اعترافات یک درخت
میلیونر زاغه نشین
مگلاگ
آبو
ویولا
از چشم ها بخوانیم
درامافون
یک نفر دارد خواب می بیند
جیغ صورتی
خودکار بیک
خیالِ واژه
سرنتی پیتی
در گلوی من ابرِ کوچکی‌ست
هذیانات
کافه کافکا
دیزالو
برای هیولای زیر تختم
دنیای وارونه
کد و دیزاین: عرفـــان ویرایش و خوشگلاسیون: جولیک