یکی دیگه از نوستالژی هامونم پرید بچه ها...

میدونید؟! من شاید بزرگ شده باشم، ولی بعضی وقتا، فقط بعضی وقتا، دلم میخواست بشینم پای تلویزیون و بزنم شبکه پویا و بشینم پای شکرستان و به شخصیتای درب و داغونش که هر کدوم برای خودشون یه قصه ان بخندم. من عروسک اسکندر و ننه قمر نداشتم، دفتر شکرستانی هم نخریدم هیچوقت، برای من شکرستان فقط با صدای راویش معنی داشت که بعضی وقتا آدم دلش میخواست در همراهی با این بنده خدا موهای سرش رو بکنه از دست شخصیت های مشنگ داستان...

ولی...

خب من حالا دیگه چطوری شکرستان نگاه کنم... هان؟!

۰ لایک

اسم نداره بچم!

جاکلیدی دث نوتم که کلی بهش می بالیدم،‌یک روز گم شد و هیچ مقدار جستجویی نتونست برش گردونه. مدت ها بود که کلید و جاکلیدی نداشتم تا اینکه میم برام از روی کلید خودش زد. ولی هیچی اون نمیشد...!

خب، حالا یه جاسوییچی جدید دارم که اوریجینالی مال خودمه، کاملا ویرگولی. مال هیچ کارتون و فیلم و برند خاصی نیست، بچه خود خودمه.

 

+گفته بودم وقتی کلی کار ریخته سرم، هیچکدومو انجام نمیدم چون از کار نصفه بیزارم؟ خب، همون.

۱۰ نظر ۰ لایک

نیازمندیها

چارتا وبلاگ جدید معرفی کنین من دنبال کنم، دچار روزمرگی شدم والا! هیشکدومتونم که هیچی نمی نویسین آدم دلشو خوش کنه!چشم

+ویرایش:الان کسی فهمیده بود انوشیروان ارجمند نزدیک یه هفته س مرده؟! کسی نرفت سلفی بگیره؟! پیر بود وقتش بود بمیره دیگه، نمی صرفید؟خنثی

۹ نظر ۰ لایک

شوک هفته

شش سال پیش، همچه آدمی بودم من!

+اند رمزنگاری اینه که من نگفتم ساسکه، گفتم برادر ایتاچی!خنثی

+حالا کسی جوابشو میدونه؟ من لازم دارم برم تو این ایمیل کذایی!خنثی

۱۰ نظر ۰ لایک

زوایای پنهان

بعد من یه وقتایی تو خونه که تنهام همینجوری با خودم دم می گیرم: آی آی آی، آی آی آی آی!(مراجعه شود به هایلایت:دی)

 

هایلایت: آی آی آی، آی آی آی آی، آی آی آی، آی آی!

زمان

 

۰ لایک
من اینجا خودم نیستم. در واقع هیچ کجای دیگر هم خودم نیستم. من آدم خودخواهی ام که خودش را مثل شکلاتی ترین شیرکاکائوی دنیا نگه داشته برای خود خودش و به هیچکسِ هیچکس هم نمی دهدش. اینجا فقط کمتر دیگرانم، همین. لطفا اگر نگارنده را میشناسید، به رویش نیاورید. چه اینجا، چه هرجا.

+پست های خصوصی واقعا خصوصی اند!
پیشنهاد روزانه
دیشب خواستم بخوابم اما مگه تو گذاشتی؟
یه کتاب بنویس بذار کنارش
تخم تردید
بر تو و آن خاطر آسوده سوگند
آبی و امن و روشن
مد
ازگاردیا
تگ ها
بایگانی
تیر ۱۳۹۶ ( ۵ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۱۶ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۶ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
دی ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۲۲ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۲ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۲۵ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۲۵ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۳۲ )
دی ۱۳۹۴ ( ۱۹ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۳ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۱۸ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۲۲ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۲۴ )
دی ۱۳۹۳ ( ۲۹ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
آبان ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
مهر ۱۳۹۳ ( ۲۰ )
شهریور ۱۳۹۳ ( ۲۸ )
مرداد ۱۳۹۳ ( ۲۷ )
تیر ۱۳۹۳ ( ۱۱ )
خرداد ۱۳۹۳ ( ۲۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
فروردين ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۳۷ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۶ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۶ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۹ )
مهر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
شهریور ۱۳۹۲ ( ۱۱ )
مرداد ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
تیر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
خرداد ۱۳۹۲ ( ۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۲ ( ۶ )
فروردين ۱۳۹۲ ( ۳ )
بهمن ۱۳۹۱ ( ۲ )
دی ۱۳۹۱ ( ۱ )
آذر ۱۳۹۱ ( ۱ )
مهر ۱۳۹۱ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۱ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۱ ( ۲ )
خرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۱ ( ۳ )
راه دررو به وبلاگ دوستان
کمک به موسسه محک
رویاهای کنسرو شده
پاموک
نیکولا
سیاهچال
خیالپرداز نادان
قناری معدن
پرسپکتیو
ماری جوانا
کاشیها را خیال من آبی می کند
شاهزاده خانومی که نمی خندید
حبه انگور
گرگِ بیابان
اعترافات یک درخت
میلیونر زاغه نشین
مگلاگ
آبو
ویولا
از چشم ها بخوانیم
درامافون
یک نفر دارد خواب می بیند
جیغ صورتی
خودکار بیک
خیالِ واژه
سرنتی پیتی
در گلوی من ابرِ کوچکی‌ست
هذیانات
کافه کافکا
دیزالو
برای هیولای زیر تختم
دنیای وارونه
کد و دیزاین: عرفـــان ویرایش و خوشگلاسیون: جولیک