درگاه کمک های مردمی برای زلزله زدگان کرمانشاه، جمعیت امام علی

یک واقعا چالشِ وبلاگی- پست ثابت تا 29 دی

امروز پنجم دی ماه است. بیست و چهار روز دیگر تولد 22 سالگی من.

بیست و چهار روز خیلی وقت است. سیصد و شصت و پنج روز خیلی بیشتر. پانصد و بیست و نه روز خیلی خیلی بیشتر.


29 دی امسال که تولد 22 سالگی من است،  پانصد و بیست و نه روز میشود که مادر جان بهار روی چهل و هفت سال مانده و قرار نیست هیچوقت تکان بخورد.

خب.

من یک درخواست از هر کسی که اینجا را میخواند دارم. چه وبلاگ داشته باشد، چه نداشته باشد. چه نگارنده را از سرِ علاقه دنبال می کند، چه دارد اتفاقی رد می شود.


از امروز تا 29 دی، که بیست و چهار روز وقت هست، یک چالش راه می اندازم.

یک روز کاملتان را بگذارید برای مادر هایتان و هرطوری هست خوشحالشان کنید. بیایید و بنویسید که یک روز تمام مال مادر جانتان بودید. حال مادرجانتان را خوب کردید. غذا پختید یا ظرف ها را شستید. مادرجانتان را بردید گردش یا برایش شال گردن بافتید. مادر جانتان را بغل کردید و بوسیدید. از حالِ خوب مادرجان هایتان بنویسید، از اینکه لبخند زدند و خوشحال شدند، از اینکه لپ هایشان گلی گلی شد.

آخرش هم ازشان بخواهید دعا کنند مادر جان بهارم هرجا هست، خوشحال باشد و یک لبخند گنده گلی گلی بنشیند روی لب هایش.

فرض کنید یکجور کادوی تولد باشد برای من. یا کادوی تولدِ من باشد برای همه مادر جان های دنیا.


هر کسی که این پست را دید، دعوت. هر چند نفر را هم که میشناخت، دعوت.

هر کسی که نوشت، لینکش را بدهد بگذاریم همینجا.


مادر جان هایتان پابرجا.


شرکت کننده ها تا این لحظه: دکتر میم| نارخاتون | مهدیس | رگها | ام اسی خوشبخت|  پری دریایی |  ونوشه | پاموکقـاصِدَڪــ:) پُرچِنهـ هه |  خط سوم(کانال تلگرامه!) | فاطمه یعقوبی (برای مادربزرگش فاتحه بفرستید) :( |  آووکادو‌ | واران | گلبول سفید (هرگونه نسبت فامیلی باهاش تکذیب میشه:)) ) | گندم بانو |  حریر | پریسا | خانومی | فیلو سوفیا | faella | در دستان لرزان باد | مستر مرادی |فراری به صورت خصوصی|  مهر2خت | مهشاد | فینگیل بانو | سمن | آرورا | منتظر اتفاقات خوب | پرتقالِ دیوانه | خورشید به صورت یواشکی از پشت ابر دراومده| عارفه | فخر الزمان الانور | وینسنت ولنتاین به صورت "کسی هم شک نکنه" |هوپ...| مریم | اسی | نی لو | آنالیز |دُختَرِ هیولا| سایه ی سفید | زهرا رضایی | آشنای گمشده | توکا |آقاگل | میلیونر زاغه نشین | نیمه سیب سقراطی| مهدیه عباسیان |

۱۴۳ نظر ۸۴ لایک

و در این شب های سرنوشت...

یک بار شب قدر سپردم مادرم بیدارم کند. کلاس پنجم دبستان بودم. شش هفت تا نماز صبح قضا داشتم که مطمین بودم خدا من را بابتشان می اندازد جهنم.

مامان بیدارم نکرد. دلش سوخته بود که من چقدر عمیق خوابم برده. خودم طرفهای ساعت سه از خواب پریدم و عصبانی شدم که چرا بیدارم نکردی.تا ساعت پنج صبح زار زدم که "از قصد بیدارم نکردی. چرا. من برات مهم نیستم. من میرم جهنم. خدا منو می خوره." و و و و!

ساعت پنج مامان عصبانی شد و گفت اصلا همان بهتر که بیدارم نکرده. بابا آمد و گفت اگر هر غلطی میخواستم شب قدر بکنم همین الان بکنم و اینقدر کولی بازی در نیاورم.

من نشستم لب تخت دو طبقه مان و گفتم که الان دیگر صبح شده و شب قدر نیست و همه شب بیدار بودند و دعا خواندند و حتما زهرا هم بیدار کردید و من تا سال دیگر با همه تان قهرم اصلا.


حالا بعد به طرقی من را راضی کردند که نه شب قدر تا وقتی هوا روشن نشده حساب است و تو میتوانی و اینها. قضیه آنقدر بهم برخورده بود که حتی الان هم شفاف یادم میاید که چقدر عصبانی بودم و حتی الان هم به مادرم حق نمیدهم که من را بیدار نکرد.


غرض اینجاست؛ پارسال شب قدر مامان توی کما بود و من نمیدانستم و محض رضای خدا هیچکس به من نمیگفت لعنتی وقت نداری برو بالاسر مادرت.من دو هفته ای بود خودم را حبس کرده بودم توی اتاق و آشپزخانه و از هرگونه برخورد نزدیکی با مادرم اجتناب می کرزیدم که یکوقت نزنم زیر گریه و بشنود. پارسال شب قدر بدون اینکه دعای خاصی بکنم و قرآن به سر بگیرم و هیاتی بروم و هر چیزی، نشستم فیلم دیدم و کتاب خواندم و دو تا معتقد به فرقه ضالین اتصال به کاینات را که عین کفتار چسبیده بودند به مامان که شفایش بدهند از خانه انداختم بیرون. و یک کلمه هم به خدا نگفتم که... خب خودش باید می فهمید. خداست مثلا ها، اصغرآقا رمال که نیست! ولی محل نمی داد. به اعتقادم خدا اگر گوش شنوا داشت که دعای ماد جان بهار شب های قدر بیدار مانده و نماز صبح قضا نداشته ی من را می شنید نه دخترش که شب های قدر خوابش برده و هفت هشت تا نماز صبح قضا تا ابد گردنش هست.


امسال شب قدر نه فیلم دیدم نه کتاب خواندم. تکیه دادم به کمد و فکر کردم به آن توییتی که میگفت "خدا سرنوشت مایی که شب های قدر هیچ کار نمی کنیم میذاره رو رندوم".


+دومین چیزی که به بچه ام یاد میدهم این است که انقدر گذشته را خوره جان خودش نکند.

۲۹ لایک

سارا هستم نــــــــــــــوزده سالمه

عمق تقریبی برف، سی و چهار سانتی متر.

مکان:پشت دانشکده.

 

 

+من باید سالها پیش توانایی گفتن «من اشتباه کردم» رو به دست میاوردم. الانم دیر...شده، ولی باید بیاموزمش.

۵ نظر ۳ لایک

Come On Everybody Shout Out Loud, A Star Is Born...!:|

 

شب یه تولدِ اینجوری فقط همینه که می چسبه...«لپشو بچشم الهی» و دیگر هیچ.

تولد، تولد، تولدم مبارک.

 

 +عنوان از  A Star Is Born هرکول. نمیذارمش چون جلفه! 

۷ نظر ۰ لایک

سارا هستم شیش سالمه!

با محمد شربت آلبالو می ریختیم تو در نوشابه ها، میذاشتیم تو فریزر یخ بزنه، بعد میخوردیمشون و دلمون خوش بود آبنبات آلبالویی خونگی ساختیم!نیشخند

+دیده شده  طرح هایی برای تولید انبوه یخ طعم دار و ریختنش تو شربت جهت شگفتانه کردن مهمون ها پیاده کردیم حتی!نیشخند

۱۰ نظر ۱ لایک
من اینجا خودم نیستم. در واقع هیچ کجای دیگر هم خودم نیستم. من آدم خودخواهی ام که خودش را مثل شکلاتی ترین شیرکاکائوی دنیا نگه داشته برای خود خودش و به هیچکسِ هیچکس هم نمی دهدش. اینجا فقط کمتر دیگرانم، همین. لطفا اگر نگارنده را میشناسید، به رویش نیاورید. چه اینجا، چه هرجا.

+پست های خصوصی واقعا خصوصی اند!
پیشنهاد روزانه
امریکن(من برای پستتون عنوان برمیگزینم،لینکشو به لطایف الحیل پیدا میکنم،وبه هرقیمتی شده لینکش میکنم!)
باور ها
که همین دوست داشتن زیباست.
من یه دیوونه م که دیوونگیشو دوست داره
قدرتِ تشخیصتون رو از دست ندین
گاهی مقصر خودِ ماییم.
به مرور
تگ ها
بایگانی
آبان ۱۳۹۶ ( ۴ )
مهر ۱۳۹۶ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۶ ( ۱۰ )
مرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۵ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۱۶ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۶ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
دی ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۲۲ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۲ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۲۵ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۲۵ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۳۲ )
دی ۱۳۹۴ ( ۱۹ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۳ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۱۸ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۲۲ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۲۴ )
دی ۱۳۹۳ ( ۲۹ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
آبان ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
مهر ۱۳۹۳ ( ۲۰ )
شهریور ۱۳۹۳ ( ۲۸ )
مرداد ۱۳۹۳ ( ۲۷ )
تیر ۱۳۹۳ ( ۱۱ )
خرداد ۱۳۹۳ ( ۲۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
فروردين ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۳۷ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۶ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۶ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۹ )
مهر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
شهریور ۱۳۹۲ ( ۱۱ )
مرداد ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
تیر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
خرداد ۱۳۹۲ ( ۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۲ ( ۶ )
فروردين ۱۳۹۲ ( ۳ )
بهمن ۱۳۹۱ ( ۲ )
دی ۱۳۹۱ ( ۱ )
آذر ۱۳۹۱ ( ۱ )
مهر ۱۳۹۱ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۱ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۱ ( ۲ )
خرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۱ ( ۳ )
راه دررو به وبلاگ دوستان
کمک به موسسه محک
رویاهای کنسرو شده
پاموک
نیکولا
سیاهچال
خیالپرداز نادان
قناری معدن
پرسپکتیو
ماری جوانا
کاشیها را خیال من آبی می کند
شاهزاده خانومی که نمی خندید
حبه انگور
گرگِ بیابان
اعترافات یک درخت
میلیونر زاغه نشین
مگلاگ
آبو
ویولا
از چشم ها بخوانیم
درامافون
یک نفر دارد خواب می بیند
جیغ صورتی
خودکار بیک
خیالِ واژه
سرنتی پیتی
در گلوی من ابرِ کوچکی‌ست
هذیانات
کافه کافکا
دیزالو
برای هیولای زیر تختم
دنیای وارونه
کد و دیزاین: عرفـــان ویرایش و خوشگلاسیون: جولیک