جان ز تن رفته، باز، سوی تن آید!*

یکی از دلایلی که منو ترغیب کرد برم به مطالعه بپردازم و دایره لغاتم رو افزایش بدم، این سرودهای انقلابی بودن که باید دهه فجر حفظ می کردیم. سوم دبستان با "ننگ و نیرنگ و شرار ستم و بیداد و توده ها و عقرب جراره و فتنه و نایره و.." (بسه یا بازم بگم؟) درگیر بودم، چهارم دبستان با "مستضعفان و طاغوتیان و خصم اهریمنان(توی پرانتز ذکر کنم تا وقتی متن اینو دست ما نداده بودن من فکر می کردم میگه خشم اهریمنان و همواره از خشم حضرت در هراس بودم فی الواقع:| ) و عزم صف دشمنان و مرز توحید و حماسه و آرمان که اسم پسر همسایه مون بود و..." دچار مشکل بودم و پنجم دبستان اون بازرس کوفتی آموزش پرورش که براش یک ماه حنجره مونو داغون میکردیم و آخرشم هیچ سالی نیومد اجرامونو ببینه، دیو چو بیرون رود سفارش داد که تنها چالشش سر ریتم خوندن "فرشته دراید" بود و به حول و قوه الهی مام از اون دبستان فارغ التحصیل شدیم و هنوز دهه فجر مدرسه مون همین سرودای قلمبه سلمبه رو میده بچه ها حفظ کنن و برای بازرسی که معلوم نیست هرسال کدوم قبری می مونه و هیچوقت برای اجراشون نمیاد، تمرین کنن.


توضیح تیتر: کسی میدونه جان_ ز تن رفته باز سوی تن آید؛ یا جان، ز تن_ رفته باز سوی تن آید؛ یا جان_ ز تن رفتگان(!!) سوی تن آید؛ یا خلاصه چی دارد به کجا می آید؟!

والا با این سروداشون!!

۱۳ لایک
سروداش ریتم قشنگی دارن و کلماتش برای همون ابتداییا سخته :دی
:)

آره ریتمشون قشنگه، ولی فکر میکنم بعد سی و هفت سال دیگه باید یه سری سرود قابل فهم برا دبستانیا تولید میشده که ریتم قشنگی می داشته و میدادن همونا رو حفظ کنن، وگرنه با خوندن سرودی که خودتم نمیفهمی چی میگه خب حس انقلابی درت پدید نمیاد!

من هنوز میشنوم "عقرب جراره ای روبه مکاره ای" چند ثانیه طول میکشه ذهنم لود کنه معنیشو:)) این سبزواری هم با اون سرود انقلابی سرودنش! سرود انقلابی که عامه مردم نفهمن چی بلغور می کنه به درد عمه ش می خوره!

۲۹ بهمن ۰۹:۴۱ ♫ شباهنگ
:))))))))))))))))))))))) من هنوز با انجزه انجزه لاشریک لا شریکِ اول اول اخبار درگیرم به واقع
حالا نمیدونم بازم این آیه / دعا / حدیث یا حالا هر چی پخش میشه یا نه

این کامنت  رو با جوابش بخون:دی

آره گاهی پخش میشه:دی

بله درسته ، برای دبستانیا باید یه چیز قابل فهم براشون بسازن ....
والا منم اکثرشو نمیفهمم و فقط به همون صدا و ریتم انقلابیش! دقت میکنم :دی

دین دین دی دین دین:))

اگرچه سرودهای انقلابی رو خیلی دوست داشتم ولی هنوزم با فهم بعضی از اشعارش مشکل دارم :دی

فقط الله الله استاد رویگری!:))

۲۹ بهمن ۱۰:۳۰ gandom baanoo
من که همیشه میخوندم "جان ز تن رفتگان سوی تن آید" و یا گاهی "جانه ز تن، رفتگان... " :))))

تو متنی که ما خوندیم «جانِ ز تنْ رفته باز سوی تن آید» بود! ولی تلویزیون می خونه «جانْ ز تنِ رفته باز سوی تن آید» و تو اینترنت سرچش کنی «جانِ ز تنْ رفتگان سوی تن اید» هم دیده میشه:|

آخه تنِ رفته، رفته که رفته دیگه! اینکه جان بهش برگرده یا نه به ما چه؟!:دی باز بگی «جانِ ز تن رفته» آدم میتونه بگه تن، تنِ خودمونه و یه جوری به وطن و میهن و اینا ربطش بده:دی
ز تن رفتگان هم که نمیدونم اصلا به کدوم قشر جامعه اشاره داره:دی متوفیان؟!

اونروز داشتم فکر میکرد م چرا ما یه ده سال پیشمون اینقد اسکل بودیم که غرق می شدیم توی این مراسما
:|

الانشم همینه ها، فکر نکن خیلی تفاوتی کرده:دی

من تا همین الان فکر میکردم دست اهریمنانِ:-| :-):-)

دست اهریمنان دوست دار حق؟:))

۲۹ بهمن ۱۲:۳۱ اشی مشی
بازرسه همیشه قرار بود مدرسه مام بیاد و هیچوقت نیومد :))

جان زِ تن رفتگان سوی ....  اینه فک کنم :دی

آخه ز تن رفتگان یعنی چی وجدانا؟

۲۹ بهمن ۱۴:۰۶ کودک فهیم
چه ذوقی داشتم اون موقعا واسه برنامه های دهه فجر. کلاس نداشتیم خوشم میومد :|
واسه مدیرای تحفه آموزش پرورش یه ماه عین دسته بیل می ایستادیم سرود تمرین میکردیم تهش میومدن یه لبخند میزدن میرفتن :|

دسته بیل:))

واسه ما همونم نمیومد:| هی فکر می کردیم بازرسه در لباس مبدل اومده نگاه کرده رفته:|

۲۹ بهمن ۱۴:۰۹ کودک فهیم
اون آهنگ اخبارو من اینجوری میشنیدم
نازنین نازنین نازنین نازم    ردد رد رد دد رد

نازنین؟؟؟:)))))))))))

من نتونستم بخونمشون درست حسابی :|

همه _ ها رو کسره بخون:دی

من هیچ کدوم از اینایی که گفتی رو نشنیدم:-|

اولی "آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو" بود و دومی " خمینی ای امام"!

چطور موفق شدی نشنیده باشی؟:))

جدا ادامه ی اون سرود ها این طوریه؟0_O
من فقط بیت های اصلیشون رو بلدم.
آمریکا آمریکا مرگ به نیرنگ تو/خون جوانان ما می چکد از چنگ تو
و
خمینی ای امام ×1000 :دی

آره، متنشونو لینکوندم:دی اون خمینی ای امام بیشتر استعاره هاش نامفهومه تا لغت هاش، ولی آمریکا آمریکا اصن نابوده:||||

۲۹ بهمن ۱۹:۱۶ میلیونر
من الان یه خاطره یادم اومد. ما ابتدایی که بودیم مدیر به یه دختر راهنمایی گفت که بیاد به مناسبت بیست و دوی بهمن. سرود خمینی ای امام رو بخونه. اون طفلی بلد نبود. شروع کرد به خوندن: خمینی ای امام.. خمینی ای امام.. خمینی ای امام.. خمینی ای امام.. خمینی ای امام..
همینجوری اون می گفت ما هم پنج شیش بار تکرار کردیم. :دی مدیر هم گفت نمیخواد برید سر کلاساتون. :))

:))))))

۲۹ بهمن ۲۰:۵۳ ریحانه .الف
معلوم نیس چه زجری کشیدی که هنوز در گیر و دارِ دهه ی فجری:))

بابام داشت سرودهای انقلابی پخش میکرد یادم افتاد:))

هر سال تمرین می کردیم و هیچ وقت اجرا نکردیم. ولی از شانس خوب یا بد من یه کتاب داشتم که تمام سرودا توش بود و صحیحشون رو یاد گرفته بودم. هر چند معنی هاشونو نمی فهمیدم. :|

نه ما اجرا میکردیم. واسه بچه ها:دی بس که بازرسه نمیومد بی ادب:))

کتاب هم دارن سرودا وجدانی؟:|

یه جوری داد بزنین که صداتون تا آمریکا برسه :))

آخ آخ آخ...چه مشنگایی بودیم:| همسایه ها چقدر فحشمون داده ن:))

" دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم""

این رو من پیش دانشگاهی که شد سرود دست جمعی کل مدرسه تازه درک کردم ولی توی ابتدایی مدل یه آدم سکته ای همیشه ازین قسمت این سرود ایران رد میشدم :)))

:|||||

من فکر می کردم میگه دشمن از تو سنگ خوار-پست، حقیر؛لغت نامه گوگل:دی-میهن آهنم:|||||
:||||||

۳۰ بهمن ۰۸:۳۵ پریسا ..
من بچه که بودم عضو گروه سرود بودم، از اون گروه سرودهایی که میرن مسابقات منطقه و استان و اینا، ولی هیچ وقت از این سرودهای انقلابی نمی خوندیم، سرودهای بامسمایی بودن، و شعرهاشون ساده مناسب بچه دبستان :) (یکی شون این طوری شروع می شد: "یک حوض کوچک در خانه ی ماست، در چشم ماهی مانند دریاست...")

اینو که گفتی ولی من رو یاد چیزی انداخت، یکی از این سرودهای انقلابی هست، "این بانگ آزادی است کز خاوران خیزد"... شاید نزدیک به دو ماه پیش همین طوری که افتاده بود تو دهنم یه هو فهمیدم اونجاش هست که میگه:

حبل المتین توده های آرزومند است...

منظورش از حبل المتین همان اسلام طناب رهایی است و اینا، حالا من یک عمر فکر می کردم چیه؟

حبل المتینه :)))))))) فکر می کردم حبل المتینه یه اسمی چیزی باید باشه، نماد فقر و بدبختی و اینا، مثلاً بر وزن بی بی سکینه :)))))))

هی وای من:))))) هییی وای منننن:))))))))

بر وزن بی بی سکینه=))))))

۳۰ بهمن ۰۹:۰۲ شِمِلـ ــیا
همون عنوان درسته دیگه :))
نظر میلیونر خیلی باحال بود :D

بالاخره یکی با من موافق بود! تکبیر!:دی

دقیقا مشکلم همین بود=))

:))

۳۰ بهمن ۱۰:۵۶ ♫ شباهنگ
واااااااااااااااااااای دلم
مردم از خنده
ینی دارم کامنتارو بلند بلند برای هم اتاقیام میخونم و پخش زمینم از شدت خنده

موجبات خنده و شادی دانشجویان این مرز و بوم رو هم فراهم کردیم شکر خدا:))

۳۰ بهمن ۱۵:۱۹ • عالمه •
وای یعنی من پای ثابت گروه سرود بودم تو مدرسه! عاشق موزیک و خوندن بودم از همون اولش. با خوندن پستت همه ی خاطراتم زنده شد! منم همیشه حنجره م رو پاره میکردم سر این موضوع! ((: اول دبیرستان واسه مسابقات شرکت کردیم، دوم شدیم D:

ما گروه سرود نداشتیم فی الواقع، کل کلاس میرفتن رو سکو، میخوندن، میومدن پایین. دیگه خیلی هنر می کردن شاگرد زرنگا رو فقط می بردن، اصن به صدا ربط نداشت:دی

مسابقاتشم هیچوقت نفهمیدیم چطوریه:دی بی بخار بودیم بالکل!

جدی با کامنت من روشن شدی که من آهنم می باشد؟ ://

عطف به اولین کامنت شباهنگ اون ااهنگ اخبار رو من همیششششه شروع که میشد اون تیکه وحد هو وحد هو وحد هو  وحده ش رو فکر کن چی می گفتم :/ 
خیلی خجسته باهاش میپریدم بالا پایین میگفتم بغ بغو بغ بغو بغ بغو بغ بغ :)))))))

آره با همین کامنت فهمیدم به جان خودم:دی

شباهنگ بیا تحویل بگیر:))))))))))) بغ بغو بغ بغو بغ بغو بغ بغ:))))

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
من اینجا خودم نیستم. در واقع هیچ کجای دیگر هم خودم نیستم. من آدم خودخواهی ام که خودش را مثل شکلاتی ترین شیرکاکائوی دنیا نگه داشته برای خود خودش و به هیچکسِ هیچکس هم نمی دهدش. اینجا فقط کمتر دیگرانم، همین. لطفا اگر نگارنده را میشناسید، به رویش نیاورید. چه اینجا، چه هرجا.

+پست های خصوصی واقعا خصوصی اند!
پیشنهاد روزانه
به مرور
خوش باوری هایی که بر باد می روند
خبردونی
1134-اسنپ
چی میشه گفت؟
شاهزاده خانومی که نمیخندید 436
دیشب خواستم بخوابم اما مگه تو گذاشتی؟
تگ ها
بایگانی
مهر ۱۳۹۶ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۶ ( ۱۰ )
مرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
تیر ۱۳۹۶ ( ۵ )
خرداد ۱۳۹۶ ( ۱۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۶ ( ۱۶ )
فروردين ۱۳۹۶ ( ۶ )
اسفند ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
بهمن ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
دی ۱۳۹۵ ( ۱۴ )
آذر ۱۳۹۵ ( ۱۵ )
آبان ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
مهر ۱۳۹۵ ( ۲۲ )
شهریور ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
مرداد ۱۳۹۵ ( ۱۲ )
تیر ۱۳۹۵ ( ۲۵ )
خرداد ۱۳۹۵ ( ۲۴ )
ارديبهشت ۱۳۹۵ ( ۱۳ )
فروردين ۱۳۹۵ ( ۱۰ )
اسفند ۱۳۹۴ ( ۲۵ )
بهمن ۱۳۹۴ ( ۳۲ )
دی ۱۳۹۴ ( ۱۹ )
خرداد ۱۳۹۴ ( ۳ )
ارديبهشت ۱۳۹۴ ( ۲۷ )
فروردين ۱۳۹۴ ( ۱۸ )
اسفند ۱۳۹۳ ( ۲۲ )
بهمن ۱۳۹۳ ( ۲۴ )
دی ۱۳۹۳ ( ۲۹ )
آذر ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
آبان ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
مهر ۱۳۹۳ ( ۲۰ )
شهریور ۱۳۹۳ ( ۲۸ )
مرداد ۱۳۹۳ ( ۲۷ )
تیر ۱۳۹۳ ( ۱۱ )
خرداد ۱۳۹۳ ( ۲۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۳ ( ۱۷ )
فروردين ۱۳۹۳ ( ۲۳ )
اسفند ۱۳۹۲ ( ۳۷ )
بهمن ۱۳۹۲ ( ۶ )
دی ۱۳۹۲ ( ۱۶ )
آذر ۱۳۹۲ ( ۱۴ )
آبان ۱۳۹۲ ( ۹ )
مهر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
شهریور ۱۳۹۲ ( ۱۱ )
مرداد ۱۳۹۲ ( ۱۵ )
تیر ۱۳۹۲ ( ۱۲ )
خرداد ۱۳۹۲ ( ۶ )
ارديبهشت ۱۳۹۲ ( ۶ )
فروردين ۱۳۹۲ ( ۳ )
بهمن ۱۳۹۱ ( ۲ )
دی ۱۳۹۱ ( ۱ )
آذر ۱۳۹۱ ( ۱ )
مهر ۱۳۹۱ ( ۳ )
شهریور ۱۳۹۱ ( ۱ )
مرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
تیر ۱۳۹۱ ( ۲ )
خرداد ۱۳۹۱ ( ۱ )
ارديبهشت ۱۳۹۱ ( ۳ )
راه دررو به وبلاگ دوستان
کمک به موسسه محک
رویاهای کنسرو شده
پاموک
نیکولا
سیاهچال
خیالپرداز نادان
قناری معدن
پرسپکتیو
ماری جوانا
کاشیها را خیال من آبی می کند
شاهزاده خانومی که نمی خندید
حبه انگور
گرگِ بیابان
اعترافات یک درخت
میلیونر زاغه نشین
مگلاگ
آبو
ویولا
از چشم ها بخوانیم
درامافون
یک نفر دارد خواب می بیند
جیغ صورتی
خودکار بیک
خیالِ واژه
سرنتی پیتی
در گلوی من ابرِ کوچکی‌ست
هذیانات
کافه کافکا
دیزالو
برای هیولای زیر تختم
دنیای وارونه
کد و دیزاین: عرفـــان ویرایش و خوشگلاسیون: جولیک